Nos aînés ne travaillent pas assez et nos parents ne montrent pas l’exemple…

Un post assez sombre en cette fin de semaine. Désolé…

Saviez-vous que seul­ 45,7% des­ belges entre 55 et 65 ans­ est (encore) actif? Notre pays affiche ainsi un des­ taux les plus faibles­ d’Europe. Il n’y a pas de grandes différences entre la Flandre et la Wallonie. La Flandre fait à peine mieux, soit 45,9%. Pas réellement de quoi être fier, ni­ au Nord, ni­ au Sud.

Par ailleurs, les psychologues ont démontré que les parents sont un exemple pour leurs enfants. En Belgique, près de 30% des enfants (!) n’ont jamais vu leurs parents travailler et­ 43% des enfants ont des parents fonctionnaires. Cela pourrait expliquer le manque d’intérêt des jeunes pour créer leur propre entreprise. Continue reading

Te gast bij Herman De Croo en Rudy Aernoudt

Gisterenavond was ik uitgenodigd door de eerste burger van het land, Herman De Croo, en Rudy Aernoudt (voormalig kabinetschef van Fientje Moerman) op een, weliswaar late, nieuwjaarsreceptie in de Kamer (ofte “la maison du peuple”, zoals De Croo laconiek zijn optrekje in de Wetstraat noemt).

Rudy Aernoudt is de auteur van (onder andere) het veel besproken boek “Vlaanderen – Wallonië – Je t’aime, moi non plus – Antimanifest over de verhouding tussen Walen en Vlamingen”.­ Het boek is meer­ dan antimanifest, als reactie­ op het Warrande manifest. Het is, eerst en vooral, een interessante economische analyse van ons land.

Waarom is het Europees Bruto Nationaal Product per inwoner slechts 70% van die van de VS? We mogen dan nog het derde meest productieve land van de wereld zijn (zie de Tijd van vandaag, “België haalt top drie van meest productieve landen”), waarom scoren we niet beter op het vlak van BNP per capita? By the way, de reden­ waarom onze productiviteit (de waarde of rijkdom die we­ met één uur arbeid produceren) zo hoog ligt, is het (spijtige)­ gevolg dat onze arbeidskost één van de hoogste­ ter wereld is. Aan die kost kunnen we niet anders dan effciënt (snel) te werken, en een groot overschot aan werkcapaciteit (zeg maar werkloosheid) te hebben …­ Maar, om terug te komen bij Rudy Aernoudt,­ het voordeel van onze­ hoge productiviteit wordt ten dele tenietgedaan door het feit dat we te weinig werken in Europa (denk maar aan de 35 uren week in Frankrijk, of de werkgelegenheidsgraad van de 55 plussers in België).

Volgens Arnoudt moeten we onze inspanningen richten op de echte (economische) probelemen­ van dit land, zoals de effciëntie en de bestedingen van het overheidsapparaat, de enorme fiscale druk op de arbeid en­ het gebrek aan innovatie en entrepreneurship. We moeten afstappen van de aloude dogma’s en clichés van politici die de echte­ uitdagingen niet willen of durven­ aanpakken, en ons gezond verstand gebruiken en niet zomaar alles op­ de “anderen” (m.n. de Walen of de allochtonen)­ af te schuiven.

Rudy Arnoudt kruipt niet in het vel van­ de stofferige of conservatieve Belgicist die het “Belgique­ de papa” überhaupt wil behouden. Je moet het subsidiariteitsprincipe consequent toepassen, M.a.w., je moet de autonomie en beslissingmacht op het juiste niveau zetten, én in vraag durven stellen.­

Hij­ werpt hij ook een­ kritische blik over de situatie in Wallonië.­ De schandalen in Wallonië moeten streng aangepakt worden en Wallonië zou zich moeten verantwoorden over­ de manier waarop­ de Vlaamse transferts worden aangewend. Uit een artikel uit de Knack: “‘Ik probeer gewoon bij de feiten te blijven. Eén daarvan is dat Walen niet luier zijn dan Vlamingen. De schuld zit volgens mij dus niet bij dé Waal, maar bij het apparaat. De bijna volstrekte macht die de PS in Wallonië bezit, is ongezond en leidt tot favoritisme, cliëntelisme en corruptie. De modale Waal wordt het kind van de rekening. Door het stopzetten van de transfers tref je niet de mensen van het apparaat met hun tientallen bestuursmandaten. Die zullen daardoor geen boterham minder eten. Wel beschouw ik het als de morele plicht van de donerende partij om, in ruil voor de verstrekte fondsen, ook tegenprestaties te vragen.” Meer lezen over de “Oproep aan het gezond verstand“. Continue reading